Category Archives: თანამედროვე მწერლები

გიგა ბერიაშვილი (1994)


გიგა ბერიაშვილი ახალბედა ქართველი მწერალი, არაერთი ნოველის თუ ლექსის ავტორია. მისი ნაწარმოებები, პესიმიზმით, ოპტიმიზმით, ცინიზმით უხვადაა გაჯერებული. იგი დაიბადა 1994 წლის 29 მაისს ქალაქ სიღნაღში. მისი ლიტერატურული ცდები ექვსი წლის ასაკიდან დაიწყო და დღემდე გრძელდება.

შემოქმედება:

პროზა:

- “მე დედამიწის მოქალაქე ვარ”
- “აღდგომა”
- “და მეც მოვკვდები “
- “დაკარგული შვილები”
- “ეგზორციზმი”
- “მე ვარ იუდა და მე ვარ პეტრე!”
- “ნუ მიმატოვებთ”
- “შემინდეთ ცოდვანი ჩემნი “
- “ავუშვათ ფრანი”
- “David Dephy”
- “როცა ღამდება სული გამოდის ბნელ დილეგიდან…”
- “უკანასკნელი სასმისიც შევსვი…” Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged , | Leave a comment

გიორგი ქასრაშვილი (1988)


პიესის ავტორი გიორგი ქასრაშვილი დაიბადა ქალაქ ქუთაისში, 1988 წლის 15 ნოემბერს. პროფესიით მწერალი. მას გამოშვებული აქვს ნოველების კრებული… ასევე აქვს ლექსების კრებული, რომლის გამოშვებაც ახლო მომავალში იგეგმება. აგრეთვე მუშაობს ფილმის სცენარებზე და მისი სლოგანია: “როცა ხელოვნებას დააფასებენ, დამიძახეთ…”
გთხოვთ, რომ გაეცნოთ მის შემოქმედებას, პიესას “22 ივლისს” და დააფიქსიროთ თქვენი აზრი კომენტარის სახით ან მოგვწერეთ მეილზე Gugakvelashvili@yahoo.com და ჩვენ აუცილებლად გადავცემთ ავტორს :) ) თქვენი აზრი მას წაადგება მომავალში დახვეწოს, ან მიიღოს მოტივაცია შემდეგი ნამუშევრებისათვის…

შემოქმედება:

პროზა:

- “22 ივლისი”
Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged | Leave a comment

მათე მარადელი (1979)


მათე მარადელი დაიბადა 1979 წლის 14 მაისს ქ. ქუთაისში. მწერალი. განათლებით იურისტი. ჰყავს მეუღლე და შვილი. იგი გახლავთ ორი წიგნის ავტორი: “თეთრი ნისლი” და “იდუმალთა მარში” .. იხილეთ მისი ლექსები





შემოქმედება:

პოეზია:

- “აწვიმდა მინდვრებს”
- “ღამე ნამთვარეული”
- “თეთრი ნისლი”
- “იყო ქარივით დაუდგრომელი”
- “იმერეთი”
- “მე შეგეხები”
- “მელანქოლია”
- “მიქრიან”
- “მშვიდი წყვდიადი”
- “ნეტავი კიდევ რამდენჯერ დამღლით?”
- “ნოემბრის რიცხვებო”
- “სანუკვარი”
- “სათნო სახლი”
- “შემდგომად მარცხის”
- “***”
Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged | Leave a comment

ირაკლი ღარიბაშვილი (1994)


ირაკლი ღარიბაშვილი თბილისში მაცხოვრებელი ახალგაზრდა დამწყები მწერალი…
შემოქმედება:

პროზა:

- “დიდება ვერხვთა”
Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged | Leave a comment

ბექა ხერგიანი


ბექა ხერგიანი დაიბადა ქ.თბილისში. სწავლობდა ი.ჯავახიშვილის სახელობის #53-ე სკოლაში. ჩააბარა საქ. ფიზ. აღზრდისა და სპორტის სახელმწიფო აკადემიაში სადაც სწავლობდა მწვრთნელთა ფაკულტეტზე. წარმოშობით ბექა ხერგიანი მისტიიდანაა. იგი უცოლშვილოა ჯერჯერობით. იზიდავს ხატვა, წერა, ხეზე ჩუქურთმების კვეთა და მთაში ლაშქრობა.
შემოქმედება:
პოეზია:
ლექსები:
- “ძილი ნებისა”
- “ნება”
- “მეწამული ვარდები”
- “სიცოცხლე” Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged | Leave a comment

გიორგი ზარნაძე (1986)


გიორგი ზარნაძე დაიბადა ქ. თბილისში 1989 წლის 24 ნოემბერს. 2003 წელს დაამთავრა საუნივერსიტეტო ლიცეუმი იურიდიული პროფილით. 2003-2007წწ სწავლობდა სტუ-ში, რომელიც დაამთავრა სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. მუშაობდა სხვა და სხვა ორგანიზაციებში იურისტად. ამჟამად ეწევა აქტიურ საადვოკატო საქმიანობას აჭარის რეგიონში. ყავს მეუღლე და ორი შვილი

შემოქმედება:

პროზა:

- “უმზეო განთიადი”
Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Leave a comment

ნათია როსტიაშვილი

ნათია როსტიაშვილის შესახებ (წერს თვითონ ნათია)

ამბობენ, ჟურნალისტს სქესი არ აქვსო. რაც თავი მახსოვს, ორი ვარ: ქალი და ჟურნალისტი.
…კიკინებიანი (არ მიჭერდა) გოგონა ვიყავი. ბიჭებს არ (ვერ) ვცემდი და არ (ვერ) ვემეგობრებოდი. ყველაზე ტკბილად ჩემი ბავშვობის გაზაფხულები მახსენდება, როცა რეიტუზიდან გეტრებზე გადასვლის სეზონი დგებოდა. დავდიოდი ცეკვაზე (როგორც ყველა), მუსიკაზე (როგორც ყველა) და მხატვრულ კითხვაზე, სადაც ჩემდა გასაკვირად (დღემდე მიკვირს) კი არ ვკითხულობდით, ვწერდით. მეუბნებოდნენ, რომ ეს საქმე კარგად გამომდიოდა და აუცილებლად მწერალი ან ჟურნალისტი უნდა გამოვსულიყავი.
მეც ასე ვფიქრობდი. თუმცა ქორეოგრაფი დაჟინებით მთხოვდა, ცეკვას გაჰყევიო. რაც შეეხება მუსიკის მასწავლებელს, ის კიდევ უფრო მეტი დაჟინებით მ(ოი)თხოვდა, წერე, იცეკვე, რაც გინდა ქენი, ოღონდ მუსიკას შეეშვიო… გულში, რაღა დაგიმალოთ და, მოდელობაც მწადდა.
-მოდელი და ჟურნალისტი? ორივე? აჰ, არა, ბაბუ. ქალი ან ლამაზი უნდა იყოს, ან ჭკვიანი. – გადამიწურა იმედი ბაბუამ. თუმცა რა იცოდა, მისი ოცნება უფრო უიმედო იყო… – მუზიკანტი უნდა გამოხვიდე, ბაბუ, შენ…
შევყევი მოგონებებს… არადა ალბათ იქიდან უნდა დამეწყო. რომ 11 წელია ჟურნალისტი ვარ, რომ “სიბერეში” მოდელობის სურვილიც ავისრულე, მაგრამ პოდიუმზე გამოსვლისას გონებაში რესპონდენტთან შეხვედრას ვგეგმავდი, სიარულს კი რესპოდენტთან მიმავალი ვხვეწდი. ჩემთან (როგორც მოდელთან) ინტერვიუზე მოსულ Kურნალისტს, თითქმის ყოველთვის იმას ვუმტკიცებდი, რომ მოდელები სულაც არ არიან სულელები, ხოლო როცა მე მივდიოდი მოდელის ჩასაწერად, ჩემს რესპოდენტს სიტყვას გადავუკრავდი ხოლმე (თითქმის ყოველთვის), რომ “მოდელებს, არცთუ ისე ჭკვიან ქალთა კატეგორიას მიაკუთვნებენ…” მოკლედ, გავიხლიჩე. მადლობა ღმერთს, რომ დღეს ისევ მთლიანი ვარ. ვაკეთებ საყვარელ საქმეს (ურომლისოდაც ჩემი ცხოვრება წარმოუდგენელია), ვზრდი პატარა გიორგის (ურომლისოდაც ჩემი ცხოვრება წარმოუდგენელია) და ვარ ქალი, ურომლისოდაც (იმედი მაქვს) ჩემთვის საყვარელი მამაკაცის ცხოვრება წარმოუდგენელია…

შემოქმედება:

პროზა:

- “შენ ქვის მთლელი ხარ”
- “ტახტისუკანა ჩანაწერები”
Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged | Leave a comment

გელა დოლიძე (1960)


გელა დოლიძე დაიბადა 1960 წელს ქალაქ თბილიში, იგი გახლავთ დაოჯახებული. მას გააჩნია რამოდენიმე საავტორო პროექტი და მრავალ პროექტში მიუღია მონაწილეობა
წაიკითხეთ ვრცლად…

განათლება:
პოლიტექნიკური ტექნიკუმი, არქ-სამშენებლო ფაკ. 1976 წ.
პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, არქიტექტურის ფაკ. 1981 წ.

სამუშაო გამოცდილება:
1981-1995 წ. საპროექტო ინსტიტუტი “კომუნმშენპროექტი” პროექტის მთავარი არქიტექტორი.
1992-1994 წ. მრავალდარგოვანი ფირმა “ნეიტრალი” დირექტორის მოადგილე.
1994-1996 წ. 134-ე საშ. სკოლა. ხელოვნების ისტორიის პედაგოგი.
1996-2006 წ. ფირმა “ტრანსექსპრესი”. ოპერატორი.
2006-2008 წ. ფირმა “ჰაუსარტი” არქიტექტორი.
2008-დღემდე კერძო პრაქტიკა არქიტექტურაში.

.

შემოქმედება:
ბატონი გელა თავის მოთხრობა “ბედნიერი ვარსკვლავის რაინდებს” უძღვნის ძველ მეომრებს: მიშა ნოზაძეს, მიშა ოქრომჭედლიშვილს, და კოლია დოლიძეს.

პროზა:
მოთხრობა:
- “ბედნიერი ვარსკვლავის რაინდები”
- “საყვარელი დეიდა ნატო”

P.S.
ავტორი მომავლისთვის კიდევ გვპირდება სხვა ნამუშევრებსაც… Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged , | Leave a comment

Johnnie Walker (1989)


ავტორს არ სურს ვინაობის გამოჩენა


შემოქმედება:

პოეზია:
ლექსი:
- “მე გავაცოცხლე”
- “ჩვენის ძიებაში”
- “შთაგონებული ლექსი”
- “ადამი(და)ანი”
P.S.
ავტორი მომავლისთვის კიდევ გვპირდება სხვა ნამუშევრებსაც… Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged | Leave a comment

გურამ დოჩანაშვილი (1939)


გურამ დოჩანაშვილი (დ. 26 მარტი, 1939, თბილისი, საქართველო) – ქართველი მწერალი, ლიტერატურული პრემია – “საბას” ლაურეატი, ნომინაციაში – “ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის.”

ბიოგრაფია:
გურამ დოჩანაშვილი დაიბადა 1939 წლის 26 მარტს ქ. თბილისში.

მამა — პეტრე დოჩანაშვილი (ექიმი), დედა — გულნარა ემხვარი (დიასახლისი). მომავალი მწერალი იზრდებოდა ზემელზე, რუსთაველზე, სოლოლაკსა და ვერაზე. ბებია — მერი(ფაცა) კორძაია, ბაბუა — სილოვან ემხვარი ( აკაკი წერეთლის დის შვილიშვილი) და ბებია — ოლღა გუსევა (მამის მხრიდან) არ აკლებდნენ მზრუნველობასა და სიყვარულს.

უნივერსიტეტში სწავლისას გურამ დოჩანაშვილმა გაიცნო თავისი მომავალი მეუღლე, ნათელა სეფიაშვილი, რომელთანაც იქორწინა 1964 წელს.

მწერლის ცხოვრებაში განსაკუთრებული და მნიშვნელოვანი იყო 1966 წელი: დაიბადა მისი პირველი შვილი, ქეთო (7 აპრილი), და გამოიცა პირველი წიგნი, „მთის გადაღმა“.

1968 წელს მიიღეს მწერალთა კავშირში, ამავე წლის 29 მაისს დაიბადა მისი უმცროსი ვაჟი, ირაკლი, რომელიც ტრაგიკულად დაიღუპა 1990 წელს. ეს მძიმე დღეები მას სასულიერო პირებმა და უახლოესმა მეგობრებმა გადაატანინეს, რამაც განსაკუთრებულად დააახლოვა უფალთან და ეკლესიასთან, უფალმა კი მალე ის გამოუგზავნა, ვინც მისი ცხოვრება კვლავ გააცოცხლა. „ბაბუა გიჟია, იმიტომ რომ ჩემზე გიჟდება“, — ამბობს მისი შვილიშვილი, თინათინ ჭკუასელი.

მისი პირველი მოთხრობები დაიბეჭდა ჟურნალ „ცისკარში“ 1961 წელს.

განათლება:
1946 წელს მომავალი მწერალი სასწავლებლად მიაბარეს ვაჟთა პირველ სკოლაში. მისი თანაკლასელები და უახლოესი მეგობრები იყვნენ: მერაბ კოსტავა, ზვიად გამსახურდია, ჯონდო მეტრეველი, ანატოლი მიქაძე, ვოვა სიხარულიძე, თამაზ გუნჯუა, თემურ ცერცვაძე, გურამ სხირტლაძე. 1956 წელს მათ თავს დაატყდათ „სუკ“-ის რისხვა. გურამ დოჩანაშვილს ბრალად ედებოდა ანტისაბჭოთა პროპაგანდა და მისჯილი ჰქონდა სამწლიანი პატიმრობა, რომელიც შემდგომ პირობითი სასჯელით შეუცვალეს.

1957 წელს ექსტერნად დაამთავრა 61-ე საშუალო სკოლა და მუსიკალური სასწავლებელი (ვიოლინოს კლასი). იმავე წელს ჩაირიცხა თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ისტორიის ფაკულტეტზე და აქტიურად მონაწილეობდა არქეოლოგიურ გათხრებში. უკრავდა უნივერსიტეტის ორკესტრში.

1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

პროფესიული გამოცდილება:
1962-75 წლებში იყო ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიის და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. მონაწილეობდა 30-მდე ქვის ხანის არქეოლოგიურ ექსპედიციაში.

1975-85 წლებში იყო ჟურნალ „მნათობის“ პროზის განყოფილების გამგე.

მეთაურობდა პროზის სექციას მწერალთა კავშირში.

1985 წლიდან დღემდე კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ მთავარი რედაქტორია.

შემოქმედება:

პროზა:
მოთხრობები:
- “ორნი აქა – იქ”
- “თავფარავნელი ჭაბუკი”
- “მიხეილი და ალექსანდრე”
- “ვატერ(პო)ლოო ანუ აღდგენითი სამუშაოები”
- “იგი სიყვარულისთვის იყო გაჩენილი ანუ გრიშა და მთავარი”
- “ერთი რამის სიყვარული, დაფარვა რომ სჭირდება ანუ მესამე ძმა კეჟერაძე”
- “კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა”

რომანი:
- “სამოსელი პირველი” Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged , , , , , , | Leave a comment

გოდერძი ჩოხელი (1954 – 2007)


გოდერძი ნიკოლოზის ძე ჩოხელი (დ. 2 ოქტომბერი, 1954 — გ. 16 ნოემბერი, 2007) — ქართველი მწერალი, სცენარისტი და კინორეჟისორი.

ბიოგრაფია:
გოდერძი ჩოხელი დაიბადა 1954 წლის 2 ოქტომბერს, დუშეთის რაიონის სოფელ ჩოხში. სოფლის რვაწლიანი სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლობდა ფასანაურის საშუალო სკოლაში. 1972 წელს ჩააბარა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტში, კინომცოდნეობის ფაკულტეტზე, 1974 წლიდან კინოსარეჟისორო ფაკულტეტზე, რომელიც 1979 წელს დაამთავრა. იმავე წელს მიიღეს კინოსტუდია ”ქართულ ფილმში” დამდგმელ რეჟისორად. 1981 წლიდან მწერალთა კავშირის წევრია, ხოლო 1980 წლიდან კინომატოგრაფისტთა კავშირის წევრი. 1997 წლიდან იბეჭდება მისი მოთხრობები ჟურნალ-გაზეთებში.

1980 წელს გამოიცა პირველი წიგნი ”წერილი ნაძვებს”. წიგნს წლის საუკეთესო პირველი წიგნის პრემია მიენიჭა. 1981 წლიდან წიგნი რუსულ ენაზე ითარგმნა. გამოცემული აქვს ლექსებისა და მოთხრობების კრებულები: ”ბინდისფერი სოფელი”, ”თევზის წერილები”, ”შემინახე,დედაო მიწავ!”, ”სულეთის კიდობანი”, ”არჩევნები სასაფლაოზე”. ლექსების კრებული ”ბედი მდევარი”, მოთხრობების კრებული იტალიურ ენაზე ”შავი არაგვი”, რომელიც ითარგმნა სხვა ენებზეც. რომანები: ”მგელი”, და ”მღდვლის ცოდვა”.
გოდერძი ჩოხელს გადაღებული აქვს ფილმები: ”ნამეხარი მუხა”, ”ადგილის დედა”, 1982 წელს გერმანიაში ქ.ობერჰაუზენში,მოკლემეტრაჟიანი საერთაშორისო ფესტივალზე მიიღო გრანპრი.
1980 წელს გადაიღო ”ბაკურხეველი ხევსური”.
1981 წელს – ”აღდგომა”.
1984 წელს – ”ადამიანთა სევდა”.
1986 წელს – ”წერილი ნაძვებს”.
1988 წერს – ”უცხო”.
1989 წელს – ”თეთრი ალამი”.
1990 წელს – ”ცოდვის შვილები”. ფილმს მიღებული აქვს პრიზები:
1990 წელს მონტე-კარლოში კინოფესტივალზე მიიღო 2 პრიზი, ვერცხლის ნიმფა და საერთაშორისო კათოლიკური ეკლესიის პრიზი.
1992 წელს იაპონიაში ქ. ხიროსიმაში ჟიურის სპეციალური პრიზი.
1992 წელს მიიღო დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი სახელმწიფო პრემია თბილსში გამართულ კინოფესტივალზე, სახელწოდებით„ოქროს არწივი”,საუკეთესო სცენარისათვის ჟიურის სპეციალური პრიზი.
1997 წელს გამოვიდა „სამოთხის გვრიტები”.
1998 წელს- „ლუკას სახარება”. ფილმმა კინოშოკზე მიიღო პრიზი საუკეთესო სცენარისათვის.
1999 წელს მართლმადიდებელ კინოფესტივალზე რუსეთის პატრიარქის ალექსეი მეორის მიერ დაწესებული პრიზი.
1999 წელს გადაიღო „მიჯაჭვული რაინდები”, რომელიც ორი პრიზით დაჯილდოვდა, ერთი საუკეთესო პროდიუსერისათვის და მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის .
2003 წელს კი ბოლო ნამუშევარია ფილმი „სიყვარულის ცეცხლი”.
გოდერძი ჩოხელი გარდაიცვალა 2007 წელს, დასაფლავებულია მცხეთაში, სამთავროს დედათა მონასტრის ეზოში.

შემოქმედება:

პროზა:
მოთხრობები:
- “ვიცოდი, აუცილებლად იქნებოდა აღდგომა”
- “დევების ნასოფლარი”
- “თევზის წერილები”
- “წითელა”
- “ხუჭუჭულა”
- “ცასწავალა”
- “წერილი ნაძვებს”
- “სიყვარულის ცეცხლი”

პოეზია:
ლექსები:
- “ნაწნავი”
- “ამ მიწის ბედი ჩემი ბედია” Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

ანა კალანდაძე (1924 – 2008)


ანა პავლეს ასული კალანდაძე (დ. 15 დეკემბერი, 1924, სოფ. ხიდისთავი, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი – გ. 11 მარტი, 2008, თბილისი), ქართველი პოეტი.

ბიოგრაფია:
ანა კალანდაძე დაიბადა ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავში 1924 წლის 15 დეკემბერს. საშუალო სკოლა ქუთაისში დაამთავრა 1941 წელს. იმავე წელს სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა კავკასიური ენების სპეციალობით 1946 წელს.

1952 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის ლექსიკოლოგიის განყოფილებაში უფროსი მეცნიერ თანამშრომლის თანამდებობაზე – ეს წოდება სამეცნიერო ხარისხის დაუცველად მიენიჭა მას 1973 წელს ინსტიტუტის გადაწყვეტილებით

წლების განმავლობაში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ენის მუდმივი კომისიის წევრად, მწერალთა კავშირის გამგეობის პრეზიდიუმისა და ენათმეცნიერების ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრად.

გარდაიცვალა 2008 წლის 11 მარტს, ინსულტის შედეგად. დაკრძალულია მთაწმინდის პანთეონში.

შემოქმედება:
ანა კალანდაძემ ლექსების წერა დაიწყო 11 წლის ასაკში. პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1946 წელს გაზეთ ”ლიტერატურა და ხელოვნებასა” და ჟურნალ ”მნათობში”. ლექსების პირველი კრებული გამოსცა 1953 წელს, რომელმაც დიდი პოპულარობა და საყოველთაო სიყვარული მოუტანა. ანა კალანდაძის შემდგომი პოეტური კრებულები გამოიცა 1957, 1960, 1967, 1976 და სხვ. მისი ლექსები თარგმნილია რუსულ, ინგლისურ, ფრანგულ, პოლონურ და სხვა ენებზე.

ყველაზე სრულია მისი ორტომეული, სადაც ორიგინალური ლექსების გარდა დაბეჭდილია სტეფან მალარმეს, ალექსანდრე პუშკინისა და სხვა პოეტური თარგმანები, აგრეთვე წერილები, ესეები, მოგონებები.

მხატვრული სტილი:

«”ბედნიერი დამთხვევაა, როცა შემოქმედება და პიროვნება გასაოცრად ჰგავს ერთმანეთს” – რევაზ მიშველაძე»

კალანდაძის პოეზიამ იმთავითვე მიიპყრო ყურადღება ლექსის სინატიფითა და პოეტური აზროვნების მაღალი კულტურით. მან ქართულ პოეზიაში ხანგძლივი ინტერვალის შემდეგ კვლავ გამოხატა სულიერი სინაზე და სიფაქიზე. მისი შემოქმედების ყველა თემა თუ მოტივი ლირიკული თვითგამოხატვით ცხადდება და უაღრესი ინტიმურობის ელფერს იძენს. ასე აჟღერდა მის ლექსებში მშვიდობიანი ცხოვრების დასაწყისის თემა (“კარში გამო ჭიაჭია მარია”,1946); ბუნების განცდა (“თუთა”, 1945; “ჟუჟუნა წვიმა მოვიდა”, 1946; “ბეთანიის გზაზე”, 1954). ისტორია ანას ლექსში არასოდეს არ გვევლინება გაყინული სახით და თანადროულობაც პოეტის წარმოდგენაში ხშირად იწვევს გარდასულ დროთა ცხოველ მოგონებას (“შენ ისე ღრმა ხარ, ქართულო ცაო“, “ასეთი დარი თუ იყო მაშინ“, ორივე 1945; “ღრუბლები”,1953). ანა კალანდაძის პატრიოტიზმი გამოხატავს ერის არსებით თვისებათა – სიკეთის, ქედუხრელობიის, სიდიადის, შეწყალების – ორგანულ განცდას (“საქართველოო ლამაზო”, ”მრავალლჟამიერ”, 1952, “ფეხი დამადგით”, ”მას ალავერდის დიდებულ ტაძარს” 1959). მისი ლექსის ჟღერადობა ეფუძნება თანამედროვე ადამიანის ზნეობრივი სიწმინდისა და ამაღლების დაცვას (“ნუ მიმცემ ეჭვთა”, 1957; “ისევ გახსენი გული ჩენი”, 1961). სიყვარული ანას შემოქმედებაში განუმეორებელი კდემით აღსავსე, ამაღლებული და სევდანარევი რომანტიკული განცდაა (“რისად არ მომხედავ “, 1945, “შეყვარებული ოდეს ქარები”, 1954). კალანდაძის პოეტური სტილი სისადავითა და ჰარმონიული ფორმით გამოირჩევა.

გავლენა ხელოვნებაზე:
ქართველ პოეტ-ქალთაგან ანა კალანდაძის პოეზია ყველაზე მეტად აისახება მუსიკალურ ხელოვნებაში, რადგან მან სამოღვაწეო ასპარეზზე გამოჩენისთანავე მიიპყრო განსაკუთრებული ყურადღება საკუთარი, ორიგინალური ხელწერით. კომპოზიტორმა მერი დავითაშვილმა და ჟურნალისტმა თეიმურაზ ნაცვლიშვილმა პირველებმა მიმართეს ანა კალანდაძის პოეზიას ორმოცდაათიანი წლების დასაწყისში, შექმნეს რა ვოკალური ნაწარმოებები: სიმღერა “საქართველოო ლამაზო“ , რომანსები “არაბი ხარ“ და “თუთა“.

ანა კალანდაძის პოეზიისადმი სათუთი დამოკიდებულებით გამოირჩევა კომპოზიტორი ნოდარ მამისაშვილი. ამაზე მოწმობს მის მიერ პოეტის ტექსტზე შექმნილი მეოთხე სიმფონია, რომელიც განკუთვნილია სოპრანოს, ტენორისა და ფორტეპიანოსათვის. ანა კალანდაძის ლექსებზე დაწერეს სიმღერები აგრეთვე გივი ციციშვილმა, ტარიელ ბაქრაძემ, ჯემალ ბეგლარიშვილმა, კახა ცაბაძემ და სხვებმა.

ჯილდოები და წოდებები:
ანა კალანდაძე დაჯილდოებულია ”საპატიო ნიშნის” ორი ორდენით და ღირსების ორდენით. 1983 წელს მიენიჭა თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება. 1993 წელს აირჩიეს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსად.

1985 წელს ციკლისათვის ”თავაწეული ქართული დროშები” მიენიჭაშოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია. იმავე წელს გახდა გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი. 1997 წელს მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია პუბლიცისტიკის დრაგში – თხზულებათა მეორე ტომში შესული პუბლიცისტურ-ესეისტური წერილებისათვის. 2007 წელს მიიღო ლიტერატურული პრემია “საბას” ლიტერატურაში შეტანილი განსაკუთრებული ღვაწლისთვის. პოეტის განცხადებით, ეს უკანასკნელი მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი ჯილდო გახლდათ, რადგან ამ წოდებით ნათლად ჩანდა, რომ მისი, როგორც პოეტის მისია შესრულებული იყო.

შემოქმედება:

პოეზია:
ლექსები:
- “არაბი ხარ”
- “კვლავ ნათლის სვეტად!”
- “ყოფილა ის დროც”
- “ფეხი დამადგით”
- “ბოშა ქალი”
- “მე ლამაზი მეგობარი მყავდა”
- “პაწაწინა რტო ვარ”
- “რეკენ ზარები”
- “საით არიან შალვა,ბიძინა და ელიზბარი?..”
- “შენ ისე ღრმა ხარ”
- “ასეთი დარი თუ იყო მაშინ?”
- “ბეთანიის გზაზე”
- “ბროწეულები”
- “ბრძოლით ბრუნდება ლაშქარი”
- “ვერ წაიღეს, ვერა”
- “სხვა საქართველო სად არი”
- “მოჰყავთ შუშანიკი”
- “ბროლს მოამსხვრევს თეთრახევა”
- “თქვი, ჭიამარია!”
- “ლოცულობს გველი”
- “მოდიოდა ნინო მთებით”
- “მრავალჟამიერ!”
- “ო, მე კი არა, გული ხარხარებს” Continue reading

Posted in თანამედროვე მწერლები | Tagged , , , , , , , , , , | Leave a comment